امام حتی داش‌مشتی‌های مذهبی تهران را پس نزد

امام حتی داش‌مشتی‌های مذهبی تهران را پس نزد

جالب‌تر این‌که آقای بازرگان در مصاحبه‌ای با یک پروفسور خارجی می‌گوید: «من تعجب می‌کنم، با این‌که عمری با جوانان در دانشگاه سروکار داشتم، ولی امام جاذبه‌ خاصی برای جوانان دارد. به‌ جای من، جوان‌ها جذب او می‌شوند. در حالی که امام نه‌تنها پیرتر از من است، بلکه مرجع تقلید، استاد بزرگ حوزه، فیلسوف و عالم دینی است…»

به گزارش خبرگزاری پرشین آنلاین، ۳۷ سال از رحلت امام خمینی(ره) می‌گذرد، اما خاطرات یاران نزدیک او همچنان زنده و شنیدنی است. اسدالله بادامچیان، از مبارزان قدیمی انقلاب که از ۲۰ سالگی در کنار امام حضور داشته، در گفت‌وگویی صمیمی از نخستین دیدار خود با رهبر نهضت، روزهای پرالتهاب انقلاب و آخرین ماه‌های زندگی امام روایت می‌کند.

او می‌گوید نخستین بار در سال ۱۳۴۱ به دیدار امام در قم رفت. در میان جمعیتی که برای سلام و دست‌بوسی آمده بودند، لحظه‌ای چشم در چشم امام دوخت و با لبخندی روبه‌رو شد که به گفته خودش، مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. جالب آن‌که این خاطره پس از سال‌ها و در روز ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، هنگام بازگشت تاریخی امام به ایران، برای او تکرار شد.

بادامچیان معتقد است راز محبوبیت امام در میان جوانان، تنها جایگاه علمی و مذهبی او نبود؛ بلکه نوعی جاذبه شخصی، صمیمیت و ارتباط عمیق با مردم بود که اقشار مختلف جامعه را گرد یک هدف مشترک جمع کرد. از دانشجویان و بازاریان گرفته تا نیروهای نظامی، کارگران و حتی چهره‌های سنتی و معروف محلات، همگی خود را بخشی از نهضت می‌دانستند.

او همچنین از یکی از کمتر شنیده‌شده‌ترین روایت‌های روزهای نخست انقلاب پرده برمی‌دارد؛ ماجرای انتقال محرمانه امام از مدرسه رفاه به مدرسه علوی. به گفته بادامچیان، نگرانی از برخی تحرکات امنیتی باعث شد این جابه‌جایی در سکوت کامل و حتی با یک تاکسی انجام شود تا هرگونه تهدید احتمالی خنثی شود.

در بخش پایانی گفت‌وگو، بادامچیان به روزهای بیماری امام و ساعات پس از رحلت ایشان می‌پردازد. او می‌گوید از ماه‌ها قبل احساس می‌کرد امام در حال وداع با یاران خود است و پس از اعلام خبر درگذشت ایشان نیز نگرانی اصلی مسئولان، حفظ آرامش کشور و جلوگیری از سوءاستفاده مخالفان بود.

متن کامل این گفت‌وگو را از این‌جا بخوانید.