نمایشی که پس از ۵۰۰ اجرا باز هم به صحنه رفت!

نمایشی که پس از ۵۰۰ اجرا باز هم به صحنه رفت!

امیرحسین جوانی که تیر ماه دور هفتم نمایش «در انتظار گودو» را روی صحنه می‌برد، تاکید کرد که در شرایط فعلی، این نمایش یکی از مناسب‌ترین آثاری است که می‌توان در ایران روی صحنه برد.

به گزارش  خبرگزاری پرشین آنلاین به نقل از ایسنا، نمایش «در انتظار گودو» براساس متن مشهور ساموئل بکت، نمایشنامه‌نویس ایرلندی از جمله آثاری است که در واکنش به اتفاقات بعد از جنگ دوم جهانی نوشته شده و این نمایشنامه در ایران نیز در چندین مقطع با کارگردانی هنرمندانی از نسل‌های گوناگون روی صحنه رفته است.

از جمله کارگردانان جوانی که در سال‌های اخیر این نمایشنامه را اجرا کرده، امیرحسین جوانی است که این اثر نمایشی را علاوه بر تهران در ۷ شهر دیگر نیز روی صحنه برده است.

او قصد دارد از دهم تیر ماه بار دیگر این نمایش را با تغییری در ترکیب بازیگران روی صحنه ببرد.

جوانی در گفتگو با ایسنا از ضرورت اجرای دوباره این نمایش گفت و نیز از اجرای نمایش تازه‌اش «کالیگولا» در فصل پاییز خبر داد.

این کارگردان که نمایش خود را در مجموعه «لبخند» روی صحنه خواهد برد، درباره ضرورت اجرای دوباره این اثر نمایشی توضیح داد: از چند منظر می‌توان به این پرسش پاسخ داد. اولین نکته، نسبت مضمون نمایشنامه «در انتظار گودو» با شرایط فعلی جامعه است. بعد از تجربه های یک سال اخیر همه ما به نوعی در انتظار هستیم و از این نظر در «در انتظار گودو» ترین روزهای ایران به سر می‌بریم.

جوانی با اشاره به وضعیت این روزها افزود: همه ما در یک بلاتکلیفی به سر می‌بریم. همان گونه که یکی از دیالوگ‌های «ولادمیر» و «استراگون» هم در متن اشاره به بلاتکلیفی آنان دارد و در این شرایط بی‌ثبات که بسیاری از ما حتی برای فردای خود نمی‌توانیم برنامه‌ریزی کنیم، اجرای نمایشنامه «در انتظار گودو» کارکرد زیادی دارد چراکه موقعیت فعلی ما به موقعیت ولادمیر و استراگون ـ دو شخصیت اصلی این نمایشنامه ـ بسیار نزدیک است.

او ادامه داد: منظر بعدی، ساختار اجراست که دو نفر در یک شب منتظر کسی به نام «گودو» هستند و او نمی‌آید و آنان دوباره می‌روند تا فردا شب. این می‌تواند مضمونی باشد برای گروه ما که طی ۲ سال ۵۰۰ اجرا در ۸ شهر داشته‌ایم. ما هم هر شب به این انتظار می‌نشینیم و ناامید می‌شویم و دوباره می‌رویم تا فردا.

جوانی، استقبال تماشاگران را از این نمایش دیگر دلیل اجرای دوباره آن دانست و در این زمینه توضیح داد: همچنان از سوی مخاطبان که هنوز موفق به تماشای نمایش نشده‌اند، درخواست‌هایی برای اجرا داریم. از طرف دیگر، سالن «لبخند» هم پشنهاد اجرای این نمایش را داد و مجموعه اینها سبب شد که تصمیم به اجرای دوباره نمایش بگیریم.

او اضافه کرد: شخصا فکر نمی‌کردم روزی این نمایش به این تعداد از اجرا برسد. تصورم این بود که ۳۰ شب اجرا را تجربه خواهیم کرد ولی از روز اول این وعده را با اعضای گروه گذاشتیم که تا زمانی که تماشاگر شوق دیدن این اثر را داشته باشد، ما هم از نفس نیفتیم و روی صحنه بمانیم.

علی محمودی/ عکس از شاهین آزما