کارنامه اسکات بسنت: از کتک‌کاری و فحاشی تا شکست در همه جبهه‌های مالی و اقتصادی / گزارش وال استریت‌ژورنال از بحران بی‌سابقه در خزانه‌داری ترامپ

کارنامه اسکات بسنت: از کتک‌کاری و فحاشی تا شکست در همه جبهه‌های مالی و اقتصادی / گزارش وال استریت‌ژورنال از بحران بی‌سابقه در خزانه‌داری ترامپ

وزارت خزانه‌داری ایالات متحده در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره با ترکیبی مرگبار از بحران‌های رفتاری، ریزش تاریخی ۴۴ درصدی مدیران ارشد به دلیل مقاومت در برابر دستورات غیرقانونی و بن‌بست در شاخص‌های اقتصاد کلان دست‌به‌گریبان شده است؛ نهادی که در سایه پرخاشگری‌های کم‌سابقه وزیر، کوبیدن پرونده‌ها به دیوار و درگیری‌های فیزیکی با چهره‌های ارشد دولتی اداره می‌شود و در حالی که با ثبت بدهی تاریخی ۴۰ هزار میلیارد دلاری و صعود بازدهی اوراق قرضه به اوج سال ۲۰۰۲ تلاش دارد با قمار بر سر رشد هوش مصنوعی از گرداب ورشکستگی بگریزد، ناکامی طرح‌های تحریمی آن علیه تنگه هرمز با طعنه‌ها، میم‌های مالی و کدهای معاملاتی پایانه بلومبرگ از سوی مقامات ارشد تهران به چالش کشیده شده است.

به گزارش پرشین آنلاین، روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی تحقیقی بر پایه مصاحبه با بیش از ۳۰ مقام فعلی و پیشین در خزانه‌داری، کاخ سفید و وال استریت فاش ساخت که اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا این وزارتخانه را با فضایی آکنده از ترس، فریاد، درگیری و تحقیر علنی زیردستان هدایت می‌کند.

یکی از تکان‌دهنده‌ترین صحنه‌های خشم وی در دی‌ماه گذشته رقم خورد؛ زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا از بسنت خواست تا ادعاهای تقلب مالی در جامعه سومالیایی‌تبار ایالت مینه‌سوتا را پیگیری کند.

بسنت با این تصور که یکی از معاونانش در این پرونده تعلل می‌کند، در جلسه‌ای رسمی در حضور سایر کارکنان، بر سر جان هرلی، معاون پیشین امور تروریسم و اطلاعات مالی خزانه‌داری آمریکا فریاد کشید و با نثار رکیک‌ترین دشنام‌ها او را مورد تحقیر قرار داد.

صدای فریادهای او به قدری بلند بود که کارمندان در اتاق‌های مجاور وحشت‌زده شدند و اندکی بعد، هرلی که با رای سنا منصوب شده بود، ترجیح داد به عنوان سفیر در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی به پاریس برود تا از این محیط مسموم فرار کند.

بیش از ده مقام مطلع تایید کرده‌اند که بسنت به شکلی غیرقابل مهار، مشاوران ارشد و نیروهای جوان را هدف توبیخ‌های تحقیرآمیز قرار می‌دهد.

در موردی دیگر، وی به دلیل نامرتب بودن دفترچه گزارش‌های روزانه‌اش به قدری خشمگین شد که زونکن قطور اوراق را برداشت و محکم به دیوار اتاق کوبید؛ رخدادی که نمادی از آشفتگی روانی در قلب هدایت اقتصادی واشنگتن به شمار می‌رود.

فرار ۴۴ درصدی منصوبان سنا و مقاومت در برابر دستورات فراقانونی

هم‌زمان با انتشار گزارش وال استریت ژورنال، نشریه «واشنگتن سان» نیز در گزارشی تحقیقی از خروج دسته‌جمعی و بی‌سابقه مدیران عالی‌رتبه این وزارتخانه پرده برداشت.

بر اساس داده‌های موسسه غیرحزبی «همکاری برای خدمات عمومی»، از آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، هفت نفر از ۱۶ مقام تاییدشده توسط سنا در خزانه‌داری—معادل حدود ۴۴ درصد—یا استعفا داده‌اند یا مجبور به ترک پست خود شده‌اند؛ آماری که بالاترین نرخ ریزش مدیران ارشد در یک قرن اخیر به شمار می‌رود و حتی تغییر پیاپی سه رئیس دفتر برای بسنت را شامل نمی‌شود.

برای مقایسه، تا این مقطع از زمان در دولت‌های اوباما و بایدن هیچ مقام تاییدشده‌ای از خزانه‌داری نرفته بود و در دولت‌های بوش و دور نخست ترامپ تنها دو نفر خارج شده بودند.

گزارش واشنگتن سان نشان می‌دهد دست‌کم چهار نفر از این هفت مقام به دلیل مخالفت با درخواست‌های کاخ سفید برای دور زدن و نقض آشکار قوانین مالیاتی استعفا داده‌اند.

از جمله این موارد، مقاومت در برابر سوءاستفاده از داده‌های محرمانه مودیان مالیاتی برای سرکوب مهاجران و مخالفت با طرح تاسیس یک «صندوق ضدسلاح‌سازی» ۱.۸ میلیارد دلاری برای پرداخت غرامت به متحدان ترامپ و توقف بازرسی‌های مالیاتی از خانواده رئیس‌جمهور بود.

مارک مازور، سرپرست پیشین دفتر سیاست مالیاتی خزانه‌داری آمریکا در این باره هشدار داد از مدیران خواسته می‌شود کارهایی به شدت فراتر از هنجار و مشکوک به نقض قانون انجام دهند و آن‌ها نگرانند که با تعلیق پروانه وکالت و اتهامات کیفری روبه‌رو شوند.

در جریان این تصفیه‌ها، چهره‌های باسابقه جمهوری‌خواه نظیر بیلی لانگ، رئیس پیشین سازمان امور مالیاتی آمریکا (IRS) به دلیل مخالفت با تحویل داده‌های شهروندان به وزارت امنیت داخلی کنار گذاشته شدند و برایان موریسی، مشاور حقوقی خزانه‌داری آمریکا ساعاتی پس از اعلام صندوق ۱.۸ میلیارد دلاری استعفا داد.

سازمان امور مالیاتی ظرف یک سال گذشته هفت سرپرست مختلف را به خود دیده و در بدعتی عجیب، فرانک بیزینیانو، رئیس سازمان تامین اجتماعی آمریکا با عنوانی غیرقانونی به نام مدیرعامل (CEO) به اداره آن گماشته شده است، در حالی که نیروی انسانی این سازمان ۲۵ درصد کاهش یافته است.

ناکامی دکترین «۳-۳-۳» و بن‌بست بدهی ۴۰ هزار میلیارد دلاری

این بحران ساختاری در حالی رخ می‌دهد که ترامپ تمامی بار اقتصاد و کارزار جنگی خود را بر دوش بسنت گذاشته است.

بسنت به ترامپ وعده داده بود با فرمول «۳-۳-۳» شامل کاهش کسری بودجه به ۳ درصد، رشد اقتصادی ۳ درصدی و افزایش روزانه ۳ میلیون بشکه نفت، ثبات را بازگرداند.

اما آمارهای رسمی گویای شکست مطلق این وعده‌هاست؛ رشد اقتصادی حول ۲ درصد متوقف مانده، تولید نفت کمتر از یک میلیون بشکه افزایش یافته و کسری بودجه از ۶ درصد تولید ناخالص داخلی فراتر رفته است.

همچنین بدهی ملی ایالات متحده با عبور از مرز سرسام‌آور ۴۰ هزار میلیارد دلار وارد کانالی فوق‌بحرانی شده است.

تحلیل خبرگزاری رویترز در این باره نشان می‌دهد که تمام کارت‌های بازی بسنت سوخته و او آخرین قمار خود را بر روی یک توهم اقتصادی بنا کرده است: «خروج از تله بدهی به مدد جهش بهره‌وری ناشی از هوش مصنوعی».

بسنت مدعی است که انقلاب هوش مصنوعی مانند رونق اینترنت در دهه ۱۹۹۰ عمل کرده و با ارتقای تولید، کسری بودجه را محو خواهد کرد؛ اما رویترز تاکید می‌کند که مشکل اصلی نه در رشد اقتصادی، بلکه در ساختار معیوب مالیاتی نهفته است.

نرخ مالیات شرکت‌ها با ۲۱ درصد در پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۴۰ قرار دارد و سهم درآمدهای مالیاتی شرکت‌ها از تولید ناخالص داخلی در پایین‌ترین سطح میان کشورهای گروه هفت است.

قانون بودجه موسوم به «طرح جامع زیبا» نیز درآمدهای غیرتعرفه‌ای را به شدت کاهش داده و دفتر بودجه کنگره پیش‌بینی کرده است درآمدهای خالص دولت در دهه ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۵ نزدیک به ۵ هزار میلیارد دلار سقوط کند.

علاوه بر این، رشد اشتغال ماهانه با میانگین ۴۱ هزار شغل بسیار ضعیف است و اتکای صِرف به هوش مصنوعی به دلیل جایگزینی نیروی کار، درآمدهای مالیات بر حقوق را که ۸۵ درصد درآمد دولت را تشکیل می‌دهد آب خواهد برد؛ واقعیتی که سبب شد جودی آرینگتون، رئیس جمهوری‌خواه کمیته بودجه مجلس نمایندگان تصریح کند که آمریکا هرگز نمی‌تواند با رشد صِرف، از پس کسری سالانه ۲ هزار میلیارد دلاری و بدهی ۴۰ هزار میلیارد دلاری برآید.

زلزله در بازار اوراق قرضه و هشدارهای ری دالیو

پیامدهای این بی‌انضباطی مالی و هزینه‌های روزانه نبرد با ایران، بازارهای مالی را به لرزه درآورده است.

بر اساس گزارش شبکه اقتصادی بلومبرگ، فروش گسترده اوراق قرضه دولتی سبب شد بازدهی اوراق ۱۰ ساله خزانه‌داری تا سقف ۵.۲۷ درصد صعود کرده و رکوردهای دوران سال ۲۰۰۲ را بازسازی کند.

اگرچه تثبیت مقطعی بهای نفت و برگزاری حراج ۵۸ میلیارد دلاری اوراق سه‌ساله اندکی از تب بازار کاست، اما سرمایه‌گذاران وال استریت نسبت به ادعاهای بسنت مبنی بر «خم کردن سریع منحنی بدهی» کاملاً بی‌اعتماد هستند.

ری دالیو، میلیاردر و بنیان‌گذار شرکت سرمایه‌گذاری بریج‌واتر هشدار داد که ایالات متحده در حال نزدیک شدن به پایان چرخه بدهی خود است و در صورت تداوم فزونی مخارج بر درآمدها، ظرف سه سال آینده با یک بحران تمام‌عیار و ویرانگر روبه‌رو خواهد شد.

دالیو تاکید کرد اوراق قرضه آمریکا در برابر عقب‌نشینی تقاضا از سوی بزرگ‌ترین طلبکاران خارجی یعنی ژاپن و چین به شدت آسیب‌پذیر شده است.

تحلیلگران مک‌کواری و بانک اچ‌اس‌بی‌سی نیز اعلام کردند یک آرزوی بی‌پشتوانه را نمی‌توان برنامه نامید و مادامی که قیمت جهانی انرژی و مشتقاتی نظیر گازوئیل کاهش نیابد، افت بازدهی اوراق پایدار نخواهد بود.

درگیری با ماسک، تهدید وزرا به دوئل و بایکوت مطبوعات

رفتارهای بسنت در حاکمیت آمریکا نیز تنش‌های امنیتی و سیاسی بزرگی پدید آورده است.

او در ماه‌های نخست در بال غربی کاخ سفید بر سر سیاست‌های مالیاتی با ایلان ماسک، کارآفرین و میلیاردر آمریکایی تا مرز کتک‌کاری پیش رفت و حاضران به زحمت مانع برخورد فیزیکی آن‌ها شدند.

در شهریور ۱۴۰۴ نیز در یک میهمانی شام، بیل پالت، رئیس اداره مسکن دولت آمریکا را هدف تهدید فیزیکی قرار داد و بعدها در مصاحبه تلویزیونی با سی‌ان‌بی‌سی به شوخی گفت که وزرای خزانه‌داری از زمان الکساندر همیلتون اهل دوئل بوده‌اند.

او همچنین در باشگاه اختصاصی «د نِد» با هاوارد لاتنیک، وزیر بازرگانی آمریکا درگیر شد و علناً صلاحیت او را به چالش کشید.

بسنت منتقدان مالی خود را «بچه‌های پایانه بلومبرگ» نامیده و به تلافی انتقادها، مجوز ورود خبرنگاران وال استریت ژورنال، نیویورک تایمز و بلومبرگ را باطل کرد و فایننشیال تایمز را نیز نشریه‌ای ضدآمریکایی و بی‌آبرو خواند.

همچنین در پی مواجهه با فعالان ضدجنگ در یک رستوران در واشنگتن، به صاحب رستوران پرخاش کرد و شاهدان اعلام کردند وی پیش از خروج، در بشقاب غذای خود آب دهان انداخت.

تصویر سازی پایگاه خبری دیلی بیست از دعوای ایلان ماسک و اسکات بسنت