ماجرای خدمت رسانی یک عراقی از میدان انقلاب تا شهر حله

ماجرای خدمت رسانی یک عراقی از میدان انقلاب تا شهر حله

تاریخ: آگوست 4, 2026

ماجرای خدمت رسانی یک عراقی از میدان انقلاب تا شهر حله

مدیر حوزه علمیه امام خمینی(ره) در استان بابل عراق با ارائه گزارشی از وضعیت خدمت‌رسانی به زائران حسینی در شهر حله به سفر خود برای برپایی موکب میدان انقلاب در روزهای آغازین جنگ تحمیلی سوم اشاره کرد.

شیخ بهاءالدین حلی گفت: حسینیه امام زین العابدین (ع) در شهر حله یک حسینیه ‌قدیمی است و در دوران رژیم بعث تخریب شد. همچنین ۱۳ سال پیش بر اثر حمله تروریستی داعش توسط یک فرد انتحاری، تعدادی از نمازگزاران به شهادت رسیدند.

وی افزود: این حسینیه بر سر راه عزادارانی است که به سوی کربلا در حرکت هستند و خادمان این حسینیه، خدمات مورد نیاز را برای راحتی زائران ارائه می‌دهند؛ از غذا و آشامیدنی گرفته تا غرفه‌های فرهنگی مانند توزیع برخی نشریات. همچنین خیمه‌ای برای پاسخگویی به استفتائات شرعی بر اساس نظر مراجع داریم. این استاد حوزه افزود: این زیارت و این مناسبت به حق حماسه‌ای است و مدرسه‌ای از مکتب اهل بیت (ع). به عبارت دیگر شاهد مدرسه مهمان‌نوازی، اخلاق، سخاوت، شجاعت و ترک دنیا و تربیت در مکتب اربعین هستیم.

وی به نمونه‌ای اشاره کرد و گفت: چند روز پیش بین برخی دسته‌ها اختلافی پیش آمد اما چون در اربعین حسینی زیر خیمه امام حسین (ع) گرد هم آمده بودند، هر صاحب حقی از حق خود در راه محبت به دیگری گذشت. آن‌ها در این حسینیه گرد هم آمدند و با یکدیگر آشتی کردند.

شیخ بهاءالدین حلی ادامه داد: در زمینه خدمت‌رسانی، خادمانی داریم که مسئولیت نظافت مسیر را بر عهده می‌گیرند و با کمال افتخار، زباله‌ها را جمع می‌کنند. همچنین کسی که خودش بسیار فقیر و نیازمند است، در طول سال پول جمع می‌کند تا در اربعین امام حسین (ع) آن را برای زائران هزینه کند. وی با اشاره به جنگ تحمیلی سوم و حضور موکب‌داران عراقی در میدان گفت: گروهی از حوزه علمیه امام خمینی و دیگر گروه‌ها در آن روزها در مرکز شهر حله یک موکب برپا کردیم و مردم به حمایت از ملت ایران برخاستند و کمک‌هایی برای مردم ایران و لبنان جمع‌آوری کردیم.

این استاد حوزه ادامه داد: در روزهای بمباران تهران، یعنی در اوج حملات هوایی، به تهران آمدیم و در میدان انقلاب موکبی برپا کردیم و در آن غذا و نوشیدنی و هر آنچه توان داشتیم، ارائه کردیم. ما حدود هشت روز در میدان انقلاب حضور داشتیم و اگر آتش‌بس نمی‌شد همچنان در تهران می‌ماندیم.