ورود پادشاهی سعودی به تله جنگ فرسایشی در یمن / انتخاب پرهزینه کارزار «همه یا هیچ» برای ریاض

تاریخ: اکتبر 6, 2026

ورود پادشاهی سعودی به تله جنگ فرسایشی در یمن / انتخاب پرهزینه کارزار «همه یا هیچ» برای ریاض

کنار گذاشتن قطعی روند مصالحه با انصارالله و ورود به کارزار تهاجمی فراگیر به منظور بازپس‌گیری صنعا، عربستان سعودی را وارد قماری سرنوشت‌ساز اما فوق‌العاده پرهزینه کرده است؛ چرخشی راهبردی که با وجود همگرایی مجدد با امارات و برخی پیشروی‌ها در سواحل بندر مخا، ریاض را در تله جنگ فرسایشی تازه‌ای گرفتار ساخته که در آن دستاوردهای تاکتیکی لزوماً به پیروزی پایدار راهبردی ختم نخواهد شد.

به گزارش پرشین آنلاین، دنی سیترینوویچ، پژوهشگر موسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) در رشته‌یادداشتی تحلیلی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که عربستان سعودی ظاهراً دست به انتخابی بنیادین زده است.

بیشتر بخوانید:

    >>>> نیروهای تحت حمایت عربستان مدعی تسلط بر بندر استراتژیک مخا شدند / عملیات «سپیده‌دم یمن» برای تصرف صنعا توسط متحدان ریاض

   >>>> انصارالله: باب‌المندب، ذوباب و مخا تحت کنترل ماست

به گفته این کارشناس ارشد مسائل منطقه، ریاض به جای بازگشت به مسیر مصالحه و توافق با انصارالله، به سوی یک کارزار نظامی گسترده‌تر و به مراتب پرپیامدتر حرکت می‌کند.

دست‌کم بر اساس موضع‌گیری‌های رسمی رشاد محمد العلیمی، رئیس شورای رهبری ریاست‌جمهوری یمن، هدف این کارزار دیگر محدودسازی یا مهار انصارالله نیست، بلکه هدف غایی تصرف مجدد پایتخت، صنعا، تعیین شده است.

یکی از متغیرهای بسیار تعیین‌کننده در این مقطع، همگرایی آشکار میان نیروهای وابسته به امارات متحده عربی با تشکیلات تحت حمایت ریاض است.

این تحول در پی تماس‌ها و هماهنگی‌های سطح بالا میان پایتخت‌های عربستان و امارات رخ داد و نشان داد که خطر فزاینده انصارالله توانسته است اختلافات دیرینه این دو بازیگر خلیج فارس بر سر پرونده یمن را دست‌کم به طور موقت حل‌وفصل کند.

هم‌زمان ائتلاف منطقه‌ای پشتیبان ریاض تحرکات تازه‌ای را برای ارتقای استحکامات دفاعی پادشاهی آغاز کرده است.

سیترینوویچ تاکید کرد که نتیجه‌گیری دربار سعودی مبنی بر اینکه امتیازدهی بیشتر تنها اشتهای انصارالله را برای مطالبات بعدی بازتر خواهد کرد، تصمیم‌گیران این کشور را به سمت یک کارزار «همه یا هیچ» سوق داده است.

تناقض‌های نبرد زمینی و موازنه شکننده قوا

در عرصه میدانی، نیروهای مورد حمایت ریاض پیشروی‌های محسوسی را به‌ویژه در پیرامون تنگه باب‌المندب ثبت کرده‌اند، هرچند تایید مستقل برخی جزئیات این گزارش‌ها دشوار است.

با این وجود، به عقیده این تحلیلگر، حتی در صورت صحت کامل این داده‌ها، این دستاوردها تنها بخش کوچکی از تصویر کلی را روایت می‌کنند.

انصارالله یمن هم‌زمان پیشروی‌های مهمی را در محور تعز به ثبت رسانده است که می‌تواند فشار سنگینی را مستقیماً متوجه شهر عدن سازد.

بیشتر بخوانید

    >>>> قمار بزرگ بن سلمان در یمن / تعز در آستانه آزادی؛ ریاض چه چیزی را به جان خریده است؟ / حمله به آرامکو فنر قیمت نفت را بار دیگر پاره کرد

علاوه بر این، تهدیدها و حملات مداوم علیه زیرساخت‌های استراتژیک داخل پادشاهی، از جمله میادین و پالایشگاه‌های آرامکو، شریان‌های هوانوردی مسافربری و شبکه انتقال انرژی ادامه دارد.

این تقابل، معضل راهبردی بنیادین ریاض را آشکار می‌کند؛ چرا که پس گرفتن شهر مخا و تحکیم مواضع در باب‌المندب، خطوط درگیری را صرفاً به وضعیت پیش از تنش‌های اخیر برمی‌گرداند.

پرسش اصلی این است که آیا عربستان از عده و عُده کافی برای نگهداری این نقاط هم‌زمان با دفع تحرکات انصارالله در سایر جبهه‌ها برخوردار است یا خیر.

تله راهبردی سعودی؛ خطرات یک جنگ فرسایشی طولانی

پژوهشگر ارشد موسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل خاطرنشان کرد که عقب‌نشینی‌های سرزمینی به خودی خود انصارالله را به توقف پرتاب موشک و پهپاد به عمق خاک سعودی وادار نخواهد کرد.

از این رو، ریاض در برابر دوراهی آشنایی گرفتار شده است: ادامه کارزار مستلزم ورود به نبردی پرهزینه و تصاعدی است و توقف آن نیز بدون تسلیم طرف مقابل حاصلی نخواهد داشت.

این وضعیت مصداق عینی «تله سعودی» است؛ هرچه نیروهای هم‌پیمان بیشتر پیشروی کنند، عقب‌نشینی سیاسی و نظامی از نبرد دشوارتر می‌شود، در حالی که هر گام رو به جلو آتش واکنش‌های انصارالله را شعله‌ورتر می‌سازد.

مگر اینکه نیروهای تحت امر ریاض بتوانند خطوط دفاعی انصارالله را درهم شکسته و پیشروی به سوی الحدیده را تثبیت کنند، در غیر این صورت در مواضعی بی‌حفاظ مستقر خواهند بود که هدف آسان موشک‌ها و پهپادهای یمنی قرار می‌گیرند.

سیترینوویچ با یادآوری درس‌های تاریخی بیش از یک دهه نبرد یادآور شد که مقیاس زمانی جنگ علیه انصارالله بر حسب سال ارزیابی می‌شود نه روز و ساعت.

تصرف یک منطقه مقوله‌ای جداگانه از تثبیت خطوط تدارکاتی، سد کردن ضدحمله‌ها و ترجمه دستاورد نظامی به اهرم چانه‌زنی سیاسی است.

به باور این کارشناس، حرکت عمیق‌تر در این کارزار فضای دیپلماسی را مسدود می‌سازد و این قمار ممکن است پادشاهی را دقیقاً به همان باتلاق جنگ فرسایشی بازگرداند که سال‌ها برای خروج از آن هزینه‌های سنگینی پرداخته بود.

عربستان به دلیل فقدان گزینه‌های مطلوب به این نتیجه رسیده است که یا باید حاکمیت تثبیت‌شده انصارالله را در مرزهای جنوبی خود بپذیرد یا برای برهم زدن توازن قدرت در داخل یمن دست به یک ماجراجویی پرریسک بزند، اما این تحرکات تاکتیکی به دشواری تضمین‌کننده یک پیروزی راهبردی پایدار خواهند بود.

۴۲/۴۲