بانک‌هایی که زنان اداره می‌کردند؛ بخشی فراموش‌شده از تاریخ زنان آمریکا
بانک‌هایی که زنان اداره می‌کردند؛ بخشی فراموش‌شده از تاریخ زنان آمریکا
«مورخی که ۳۰ سال عمر خود را صرف مطالعه تاریخ زنان کرده بود، هرگز از وجود «بانک‌های زنان»آگاه نبود؛ تا آن‌که تماشای یک عکس، پرسشی را در ذهنش برانگیخت و او را به کنکاش و جست‌وجوی بیشتر واداشت.»
به گزارش خبرگزاری پرشین آنلاین، سال‌ها پیش از آغاز پروژه تاریخ شفاهی «ما اعلام می‌کنیم: صدای زنان درباره استقلال»، دکتر «ریچل سیدمن»، پژوهشگر و کیوریتور موزه، در «نشنال کپیتال بانک» واشینگتن دی.سی با «استفانی لیپسکام» دیدار کرد. سیدمن در آن‌جا متوجه عکسی از لیپسکام در کنار «سیسیلی تایسون» (بازیگر) و باراک اوباما شد؛ عکسی که مربوط به مراسم اهدای مدال آزادی ریاست‌جمهوری به تایسون در سال ۲۰۱۶ بود. سیدمن دلیل حضور او در آن مراسم را جویا شد و لیپسکام توضیح داد که دوستی آن‌ها به دهه ۱۹۸۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که تایسون برای امور مالی به «بانک ملی زنان» در واشینگتن دی.سی مراجعه می‌کرد و لیپسکام در آن بانک مشغول به کار بود. سیدمن شگفت‌زده شد؛ چراکه پس از بیش از ۳۰ سال مطالعه در حوزه تاریخ زنان آمریکا، هرگز چیزی درباره وجود «بانک‌های زنان» نشنیده بود.
عکسی از مراسم اهدای نشان افتخار در سال ۲۰۱۶؛ زمانی که باراک اوباما این نشان را به سیسلی تایسون اهدا کرد. این همان عکسی است که سایدمن هنگام دیدار با استفانی لیپسکامب (که در سمت چپ تصویر دیده می‌شود) مشاهده کرد و همین عکس او را ترغیب کرد تا درباره تاریخ بانک‌های زنان بیشتر تحقیق کند.
این لحظه برای سیدمن بسیار تأمل‌برانگیز بود و بعدها، زمانی که او برنامه‌ریزی پروژه‌ای را در «موزه تاریخ زنان آمریکا در اسمیتسونین» برای گرامی‌داشت دویست‌وپنجاهمین سالگرد امضای اعلامیه استقلال آغاز کرد، به منبع الهام او تبدیل شد.
پروژه «We Do Declare» (ما اعلام می‌کنیم) در ابتدا به عنوان یک پروژه تاریخ شفاهی شکل گرفت که بررسی می‌کرد استقلال برای زنان طی ۲۵۰ سال گذشته چه معنایی داشته است. سیدمن از پنجاهمین سالگرد تصویب قانون فرصت برابر اعتباری (ECOA) در اکتبر ۲۰۲۴ الهام گرفت و تصمیم گرفت تمرکز خود را بر استقلال مالی زنان قرار دهد. قانون فرصت برابر اعتباری، با غیرقانونی کردن تبعیض بانک‌ها در اعطای وام براساس جنسیت یا وضعیت تأهل، رابطه زنان با امور مالی را تغییر داد و به زنان کمک کرد آسان‌تر استقلال مالی خود را به دست آورند و قدرت اقتصادی مستقل خود را ایجاد کنند.
پروژه «We Do Declare» بر روایت‌های شخصی زنانی تکیه دارد که طی ۵۰ سال گذشته در شکل‌گیری و تجربه یک تحول مهم در استقلال مالی زنان نقش داشته‌اند. این پروژه همچنین بررسی می‌کند که این تحول چه تأثیری بر احساس کلی زنان نسبت به آزادی فردی و استقلال شخصی‌شان داشته است.
تاریخ شفاهی، یک پژوهش علمی است
سایدمن پیش از آغاز مصاحبه‌ها، درباره تاریخ استقلال مالی زنان پژوهش کرد. او زنانی با دیدگاه‌ها و پیشینه‌های جغرافیایی متفاوت را شناسایی کرد که از سال ۱۹۷۴ در جنبش‌های قانون‌گذاری و اجتماعیِ بازتعریف‌کننده قدرت مالی زنان مشارکت داشتند.
سایدمن درباره تلاشش برای پیدا کردن برخی از زنانی که در جریان پژوهش شناسایی کرده بود، گفت: «واقعاً کلاه نانسی درویم را سر گذاشتم.» او باربارا دادلی را از طریق یک مقاله علمی به عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی برای مصاحبه شناسایی کرده بود، اما نتوانست او را در لینکدین یا دیگر منابع آنلاین پیدا کند. سرانجام، سایدمن به طور اتفاقی با اطلاعیه‌ای روبه‌رو شد که نشان می‌داد زنی به نام باربارا دادلی در نشست «اتحادیه رأی‌دهندگان زن» در پورتلند، اورگن، سخنرانی کرده است. او با این امید که این همان زنی باشد که دنبالش می‌گردد، با اتحادیه تماس گرفت و اطلاعات تماس دادلی را درخواست کرد.
ژوئن اینوزوکا نیز چند هفته به ایمیل‌های سایدمن پاسخ نداد، زیرا تصور می‌کرد این پیام‌ها کلاهبرداری هستند. برای دسترسی به این زنان، سایدمن به ابتکار عمل، پشتکار و حتی نوعی کارآگاهی نیاز داشت.
راشل سیدمن و باربارا دادلی در سال ۲۰۲۵، در حالی که بیرون از خانه باربارا در پورتلند، اورگن، برای گرفتن یک عکس سلفی لبخند می‌زنند.
خودِ این مصاحبه‌ها درواقع تاریخ زندگی هستند. سایدمن معتقد است اگر ندانیم یک فرد از چه پیشینه‌ای آمده است، نمی‌توانیم درک کنیم چرا او در برابر یک مسئله خاص به شیوه‌ای مشخص واکنش نشان می‌دهد.
سایدمن هنگام تهیه نمایشگاه آنلاین براساس این تاریخ‌های شفاهی، تلاش زیادی کرد تا از صدای خود زنان و روایت‌های‌شان استفاده کند و نقش آن‌ها را به عنوان افرادی که موجب تغییر شده‌اند نشان دهد؛ این‌که چه کسانی هستند، با چه چالش‌هایی روبه‌رو شدند و چگونه برای حل مشکلات اقدام کردند.
او از فایل‌های صوتی و متن پیاده‌شده مصاحبه‌ها استفاده کرد تا ویدیوهایی تدوین کند که بر تغییراتی که هر یک از این زنان ایجاد کرده‌اند و همچنین تأملات آن‌ها درباره این تغییرات تمرکز دارد.
مصاحبه‌های کامل، بسته به مورد، بین ۹۰ دقیقه تا سه ساعت طول می‌کشند و در آن‌ها داستان‌های شگفت‌انگیز و لحظات تأثیرگذار بسیاری وجود دارد. سایدمن درباره دشواری انتخاب بخش‌هایی از این مصاحبه‌ها برای ساخت ویدیوهای پنج‌دقیقه‌ای گفت: «انتخاب کردن واقعاً سخت بود!»
جکی زنر در وسط یک اتاق نشسته است و میکروفونی بالای سر او آویزان است.
- نسل شکر سهمیهای؛ وضعیت سلامت آن‌ها ۷۰ سال بعد چه چیزی را آشکار می‌کند؟
- معمای مرگ ادگار آلن پو؛ نویسندهای که به طوری مرموز جان باخت
- آن دومین موج سنگین طاعون چه بر سر جهان آورد؟
- نمایی از کرمانشاه در حدود ۱۴۰ سال قبل / عکس
- خط تولید کارخانه فورد با الهام از سلاخخانههای شیکاگو آغاز به کار کرد؛ ۱۵ مهر ۱۲۹۲
- شرق تهران در دوره قاجار / عکس
- متمم قانون اساسی مشروطه، سلطنت را از آسمان به زمین آورد
- عجایب هفتگانه جهان؛ از شگفتیهای باستانی تا عجایب جدید
- عکس یادگاری با تابوت ناصرالدینشاه در خیابان باب همایون
- منابع تاریخی درباره «امپراتور دریا» چه میگویند؟