گزارش وضعیت اندیشکده‌داری در جهان ۲۰۲۶ منتشر شد

گزارش وضعیت اندیشکده‌داری در جهان ۲۰۲۶ منتشر شد

موسسه OTT گزارش سالانه خود درباره وضعیت اندیشکده‌ها در جهان را منتشر کرد. این گزارش، هفتمین گزارش سالانه وضعیت اندیشکده‌هاست و بر اساس پاسخ‌های ۲۹۹ اندیشکده در ۹۴ کشور تهیه شده است…در مجموع ۳۶.۵ درصد اندیشکده‌ها از کاهش منابع مالی خود خبر داده‌اند و ۴۰.۵ درصد کمتر از سه ماه ذخیره عملیاتی دارند؛ حتی ۲۲.۱ درصد هیچ ذخیره‌ای ندارند.گزارش در نتیجه بر اهمیت تأمین مالی پایه، پوشش واقعی هزینه‌های غیرمستقیم و سازوکارهای ذخیره مالی مشترک تأکید می‌کند.

به گزارش خبرگزاری پرشین آنلاین به نقل از کانال دکتر محمدرضا دادگستر،  در مجموع، فضای حاکم بر این بخش چندان خوش‌بینانه نیست؛ تنها ۱۸.۷ درصد پاسخ‌دهندگان انتظار دارند بخش اندیشکده‌ای کشورشان در سال آینده رشد کند، در حالی که ۳۴.۴ درصد انتظار کوچک‌تر شدن آن را دارند. نکته قابل توجه این است که بدبینی الزاماً محدود به کشورهای کم‌درآمد یا وابسته به کمک‌های خارجی نیست و در برخی از ثروتمندترین مناطق جهان نیز به چشم می‌خورد.

مهم‌ترین مسئله برای اندیشکده‌ها همچنان تأمین مالی است، اما گزارش تأکید می‌کند که فقط مقدار پول تعیین‌کننده نیست، بلکه ساختار تأمین مالی اهمیت زیادی دارد. تنها ۱۸.۴ درصد اندیشکده‌ها عمدتاً از منابع مالی پایه و انعطاف‌پذیر برخوردارند و اکثریت آن ها به منابع پروژه‌ای وابسته‌اند. این وابستگی باعث می‌شود سازمان‌ها برای تأمین هزینه‌های غیرمستقیم، سرمایه‌گذاری بلندمدت، ایجاد ذخایر مالی و حفظ ظرفیت‌های سازمانی با مشکل مواجه شوند. در مجموع ۳۶.۵ درصد اندیشکده‌ها از کاهش منابع مالی خود خبر داده‌اند و ۴۰.۵ درصد کمتر از سه ماه ذخیره عملیاتی دارند؛ حتی ۲۲.۱ درصد هیچ ذخیره‌ای ندارند.گزارش در نتیجه بر اهمیت تأمین مالی پایه، پوشش واقعی هزینه‌های غیرمستقیم و سازوکارهای ذخیره مالی مشترک تأکید می‌کند.

 در کنار پول، نیروی انسانی به دومین چالش مهم اندیشکده‌ها تبدیل شده است. مسئله اصلی صرفاً کمبود افراد نیست، بلکه دشواری جذب و نگهداشت نیروهای ماهر، انتقال رهبری سازمانی و ایجاد مسیرهای شغلی پایدار است. در یک اندیشکده تیپیکال، حدود نیمی از کارکنان زیر ۳۵ سال هستند و کمتر از یک‌سوم اندیشکده‌ها در جهان توسط زنان اداره می‌شوند. همچنین مهم‌ترین نیازهای مهارتی شامل تأمین مالی، ارتباطات و بازاریابی، برنامه‌ریزی راهبردی و نوآوری است.

در حوزه فناوری، ۸۳.۹ درصد اندیشکده‌های مورد بررسی در سال ۲۰۲۶ از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنند؛ این رقم در سال ۲۰۲۵ حدود ۷۱ درصد و در سال ۲۰۲۴ حدود ۵۷ درصد بود. میزان استفاده میان اندیشکده‌های بزرگ و کوچک، مناطق مختلف و کشورهای دارای سطوح درآمدی متفاوت تفاوت چشمگیری ندارد؛ بنابراین گزارش معتقد است شکاف دسترسی به هوش مصنوعی تا حد زیادی در حال محوشدن است. بیشترین کاربردهای آن در ارتباطات و تولید محتوا و سپس پژوهش است و کاربردهای اداری و جذب منابع مالی در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

از نظر فعالیت و ارتباط با مخاطبان نیز اندیشکده‌ها در حال حرکت از مدل سنتی تولید گزارش پژوهشی به سمت مجموعه‌ای متنوع از محصولات و کانال‌های ارتباطی هستند. ۹۶.۳ درصد اندیشکده‌ها گزارش سیاستی، ۹۰.۶ درصد محتوای شبکه‌های اجتماعی، ۸۹.۶ درصد رویدادهای عمومی و ۷۹.۶ درصد حضور رسانه‌ای دارند. در طرف مخاطبان نیز بخش عمومی مهم‌ترین گروه هدف است و پس از آن جامعه دانشگاهی و رسانه‌ها قرار دارند.

گزارش همچنین رابطه میان اندیشکده‌ها و محیط سیاسی و رسانه‌ای را بسیار مهم می‌داند. بیش از ۴۰ درصد اندیشکده‌ها، چالش‌های سیاسی را مسئله‌ای عمده تلقی کرده‌اند. ۳۰.۱ درصد اندیشکده‌ها تصور می‌کنند سازمان خودشان تأثیرگذاری زیاد یا بسیار زیادی بر سیاست عمومی دارند، در حالی که این ارزیابی درباره کل بخش اندیشکده‌ای کشورها تنها ۲۱.۷ درصد است. به همین ترتیب، ۶۰.۲ درصد پاسخ‌دهندگان بخش اندیشکده‌ای کشورشان را مستقل ارزیابی کرده‌اند و این برداشت استقلال نیز با فضای رسانه‌ای پذیرنده، فضای مدنی بازتر، قطبی‌شدگی سیاسی کمتر و ارزش‌گذاری بیشتر بر شواهد پژوهشی ارتباط دارد.

۲۱۶۲۱۶